Wulkan spowodował globalną katastrofę

Naukowcy szukają “wybuchowego” źródła katastrofy, która w 1258 roku zmiotła niemal jedną trzecią mieszkańców Londynu.

Wykopaliska w Spitalfields Wschodni London. http://www.museumoflondonarchaeology.org.uk

Kiedy w latach 90-tych XX wieku archeolodzy odkryli tysiące średniowiecznych szkieletów w masowych grobach we wschodnim Londynie, to uważano, że osoby tam pochowane były XIV-to-wiecznymi ofiarami epidemii Dżumy lub Wielkiego Głodu 1315-17 r. Teraz zostali zaskoczeni wyjaśnieniem bardziej wybuchowym -katakliczny wulkan, którego erupcja miała miejsce kilkanaście lat wcześniej, tysiące kilometrów od Londynu w rejonach tropikalnych, siał spustoszenie pośród średniowiecznych Brytyjczyków.

Dowody naukowe – w tym datowanie kości jak również dane geologiczne z całego świata – pokazują po raz pierwszy, że masowa liczba śmiertelnych ofiar w XIII wieku została spowodowana przez jedną z największych erupcji wulkanicznych w ostatnich 10.000 lat. Stwierdził to osteolog Don Walter, jeden z członków zespołu badawczego, który odkrył związek z wulkanem.

Prace nad szczątkami ofiar w szpitalu St Mary Spital. http://www.museumoflondonarchaeology.org.uk

Wielkość erupcji była taka, że wydostające się siarkawe gazy stworzyły stratosferyczną zasłonę aerozolu lub pewien rodzaj suchej mgły, która blokowała światło słoneczne, wpłynęła również na zmiany w cyrkulacji atmosferycznej oraz schłodzenie powierzchni Ziemi. To spowodowało, zniszczenie plonów, przynosząc głód, zarazę i śmierć. Wulkanolog Bill McGuire powiedział: “Była to największa erupcja w czasach historycznych, mogła obniżyć temperaturę o około 4ºC, była to ogromna różnica”

Masowe zgony wymagały pojemnych dołów grzebalnych, jak to zarejestrowano w ówczesnych kronikach. W roku 1258, mnich pisał: “północny wiatr dominował przez kilka miesięcy … mało gdzie rzadki kwiat lub źdźbło z kiełków można było zobaczyć, skąd nadzieja zbiorów była niepewna … Niezliczone rzesze biednych trupów, a ich ciała znajdowano leżące prawie wszystkie spuchnięte … Nie było takich którzy ośmielaliby się wziąść do domu chorych i umierających, z obawy przed zakażeniem … zaraza była ogromna – przerażająca; atakowała szczególnie biednych. W samym Londynie pochłonęła 15.000 tys. ofiar, w Anglii i gdzie indziej umarło tysiące”

Osteolog Don Walker. http://www.museumoflondonarchaeology.org.uk

Wydaje się, że nie były to jakkolwiek zrozumiane w owym czasie, prawdopodobnie było to wyjaśnione karą od Boga. Liczba mieszkańców Londynu w tym czasie wynosiła około 50.000 tys., więc utrata 15.000 tys. była radykalną zmianą miasta.

Do tej pory dokładna lokalizacja wulkanu nie została jeszcze ustalona. Meksyk, Ekwador i Indonezja to najbardziej prawdopodobne obszary, twierdzą wulkanolodzy, którzy znaleźli dowody w rdzeniach lodowych z półkuli północnej i Antarktydy oraz grube warstwy popiołu z osadów jeziora Malawi [1]. Stężenie siarczanu w rdzeniach lodowych pokazuje, że erupcja wulkaniczna była osiem razy większa niż wybuch Krakatoa w 1883 roku w Indonezji [2], jednej z największych katastrof w historii [3]. Przypuszcza się, że najbardziej prawdopodobnym kandydatem na erupcję wulkanu z 1258 roku jest kaldera Rinjani [4].

Niektóre z 10.500 tys. średniowiecznych szczątków szkieletów znalezionych na rynku Spitalfields, obszarze klasztoru Augustianów i szpitalu St Mary Spital, sugerują, że całkowita suma ofiar mogła sięgać aż 18.000 tys. Wykopaliska prowadzone w latach 1991 i 2007 przez Muzeum Archeologiczne w Londynie (Mola) [5] były największymi w historii badaniami archeologicznymi w stolicy Wielkiej Brytanii.

Opracował: Sławomir Kowalczyk, Wrzesień 2012

[1]- http://en.wikipedia.org/wiki/Lake_Malawi

[2]- http://en.wikipedia.org/wiki/Krakatoa

[3]- http://www.volcano.si.edu/world/largeeruptions.cfm

[4]- http://en.wikipedia.org/wiki/Mount_Rinjani

[5]-http://www.museumoflondonarchaeology.org.uk/NewsProjects/SpitalfieldsVolcano.htm

 

Leave a Reply