Niezbyt częste cechy mózgu Einsteina

Albert Einstein jest uważany za jednego z najbardziej inteligentnych ludzi, którzy kiedykolwiek żyli, więc naturalnie, że naukowcy są ciekawi, jak wyglądał i jak działał jego mózg.

Schemat przedstawiający odmienność przebiegu bruzdy Sylwiusza w lewej półkuli mózgowej Einsteina (z prawej) i wynikający stąd układ pól Brodmanna 39, 40 i 43 inny od typowego (z lewej) http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Einstein_brain.jpg

Zanim Einstein zmarł 58 lat temu, napisał w testamencie, że chce być spalony, a jego prochy mają zostać rozsypane potajemnie, aby uniknąć tworzenia sanktuarium. Ale we wczesnych godzinach dnia 18 kwietnia 1955 roku, po tym kiedy człowiek, który wynalazł nowoczesną fizykę zmarł z powodu pęknięcia tętniaka aorty brzusznej, wezwany wieczorem patolog zrobił coś zupełnie nietypowego.

Dr Thomas Harvey nie miał uprawnień do prowadzenia sekcji zwłok, ani nie miał prawa, aby zabrać mózg dla siebie. Ale dokładnie to, właśnie zrobił. “Wiedząc, że jego mózgiem prawie wszyscy byli zainteresowani, uratowałem go i starannie zakonserwowałem” powiedział Harvey ABC News w 1996 roku.

Zdjęcia mózgu wykonane tuż po jego śmierci, nigdy wcześniej szczegółowo nie analizowane, teraz ujawniły, że mózg Einsteina miał kilka niezwykłych cech, dostarczając kuszących wskazówek na temat neurologicznych podstaw jego niezwykłych zdolności.

Dr Thomas Harvey w swoim laboratorium. http://depletedcranium.com

Robiąc autopsję Einsteina, patolog Thomas Harvey po siedmiu godzinach od zgonu usunął fizycznie mózg i zakonserwował go w formalinie. Następnie wykonał kilkadziesiąt czarno-białych fotografii zanim został pocięty na 240 bloków. Następnie pobrał próbki tkanki z każdego bloku, zamontował je na szkiełkach mikroskopowych i wysłał je do jednych z najlepszych na świecie neuropatologów.

Sama autopsja wykazała, że mózg Einsteina był mniejszy niż średnia 1230 g (masa mózgu ludzkiego wynosi u mężczyzny około 1375 g a u kobiety 1225 g) [1], późniejsze analizy wykazały, wszystkie zmiany, które zwykle pojawiają się wraz z wiekiem. Nic więcej nie analizowano. Thomas Harvey przechowywał fragmenty mózgu w słoju wypełnionym formaliną w skrzynce cedrowej trzymanej pod lodówką na piwo w jego biurze. Kilkadziesiąt lat później, kilku badaczy poprosiło Harveya o kilka próbek do analizy, zwracając uwagę na pewne niezwykłe cechy.

Badania przeprowadzone w roku 1985 wykazały, że dwie części mózgu zawierają niezwykle dużą liczbę komórek nie-neuronowych o nazwie glej (stanowiących obok komórek nerwowych drugi składnik tkanki nerwowej) w stosunku do każdego neuronu [2]. W jednej z publikacji ponad dekadę później pokazano, że w płacie ciemieniowym brakuje obustronnie bruzdy i struktury zwanej operculum parietale [3]. Jest to stosunkowo rzadka anomalia, ale być może jej brak zwiększa zbliżenie i połączenie nerwów w tym regionie, są uważane za takie, które biorą udział w funkcji wzrokowo-przestrzennej oraz umiejętnościach matematycznych, takich jak arytmetyka.

Szansa na zdjęcia

Teraz, antropolog Dean Falk z Florida State University w Tallahassee wraz a innymi naukowcami otrzymała 12 oryginalnych zdjęć Harvey’a z National Museum of Health and Medicine w Silver Spring, Maryland. Naukowcy przeanalizowali mózg Einsteina i porównali wzorce zwichrowanych grzbietów i bruzd z tymi “normalnymi” od 85-u ludzi za pomocą aktualnych badań obrazowania przez skanowanie, zauważyli, że mózg wybitnego naukowca posiadał niezwykłe cechy.

Einstein był zapalonym skrzypkiem, być może odpowiada to rozwiniętej cześć jego mózgu, która koordynuje lewą rękę. AFP / Getty Images

Wiele zdjęć zostało zrobionych pod nietypowym kątem i pokazują struktury, które nie były widoczne na fotografiach analizowanych wcześniej. Badania “Cerebral Cortex Alberta Einsteina: Opis i wstępna analiza publikowanych fotografii”, zostały opublikowane 16 listopada w czasopiśmie “Brain” [4]

Najbardziej uderzającą obserwacją, mówi Falk, była “złożoność i wzór splotów na niektórych częściach kory mózgowej Einsteina”. “Mimo, że całkowita wielkość i asymetryczny kształt mózgu Einsteina były normalne, cześć przed czołowa, somatosensory, pierwszorzędowa kora ruchowa, cześć ciemieniowa, cześć skroniowa i potyliczna były nadzwyczajne”, stwierdziła Falk w swym oświadczeniu. “To może być warunkiem dla jego wyjątkowych neurologicznych funkcji oraz zdolności matematycznych i wzrokowo-przestrzennych”

Kora przed czołowa jest ważna dla rodzaju myślenia abstrakcyjnego, które było Einstein-owi potrzebne dla jego słynnych eksperymentów myślowych na temat natury czasu i przestrzeni oraz wyobrażenia podróży wiązki światła. Niezwykle skomplikowany wzór splotów zapewne dała temu regionowi mózgu wyjątkowo dużo powierzchni, które mogły przyczynić się do jego niezwykłych zdolności.

Pudełko z szkiełkami mikroskopowymi mózgu Einstein'a przedstawione w Philadelphia's Mutter Museum specjalizującym się w historii medycyny. http://travel.usatoday.com

Falk i jej koledzy również zauważyli niezwykłą funkcję w prawej korze czuciowej (somatosensory), która otrzymuje informacje czuciowe z ciała. W tej części mózgu Einsteina, region odpowiadający lewej ręce jest rozwinięty, badacze sugerują, że może to przyczynić się do jego znakomitej umiejętności gry na skrzypcach.

Według Sandry Witelson, behawioralny neurolog McMaster University w Hamilton w Kanadzie, która odkryła, że brak operculum ciemieniowego w mózgu Einsteina, może być zachętą do dalszych badań. “To sprawia, że lokalizacja i dostępności fotografii i diapozytywów mózgu Einsteina, może stanowić zachętę do innych badaniań mózgu Einsteina i ostatecznie innych odkryć i konsekwencji swoich anatomicznych zmian”

Opracował: Sławomir Kowalczyk, Michał Sobiecki (styczeń 2013)

[1] http://pl.wikipedia.org/wiki/M%C3%B3zgowie_cz%C5%82owieka

[2] Diamond, M. C., Scheibel, A. B., Murphy, G. M. & Harvey, T. M. Exp. Neurol. 88, 198–204 (1985).

[3] Witelson, S. F., Kigar, D. L. & Harvey, T. Lancet 353, 2149–2153 (1999).

[4] Falk, D., Lepore, F. E. & Noe, A. Brain advance online publication http://dx.xoi.org/10.1093/brain/aws295 (2012).

 

Leave a Reply